SRPSKA pravoslavna crkva proslavlja ove godine osam vekova samostalnosti, za koju se izborio Sveti Sava čije je svetovno ime bilo Rastko Nemanjić, putujući, u diplomatskim misijama, između Srbije, Svete Gore, Carigrada, Svete zemlje i Male Azije. Zahvaljujući autokefalnosti, srpski narod je stekao pravo da sam bira svog vladara, a što je još važnije, dobio je nacionalnu crkvu koja mu je održavala jezik, moral, običaje i sećanje. Tako su Srbi, zahvaljujući Savinim postignućima, očuvali identitet tokom vekova turkokratije i potpunog egzila van svoje zemlje.

Sava je i danas zagonetna ličnost. Nauka još nema jasan odgovor na pitanje kako je on još kao mladić i skromni monah bez titule pregovarao direktno s romejskim carem o dobijanju zemljišta za nezavisni srpski manastir na Atosu. Tako smo dobili carski manastir Hilandar, eksteritoriju u monaškoj republici, zahvaljujući kojoj je održan državni kontinuitet Srbije u vekovima kad je nije bilo na geografskim kartama.